۱۲ مهر ۱۴۰۴
زمان مطالعه: ۱ دقیقه
بازی درمانی
به گزارش جایگاه خبر، نقش بازی در زندگی اجتماعی خانواده ها نقش مهمی در تربیت فرزندان به دنبال دارد وقتی حرف از بازی می زنیم یعنی درگیر کردن خانواده برای مشارکت و ایجاد رقابت برای رسیدن به هدفی مشخص که در آن حس ایجاد شخصیت انفرادی برای ایفای نقش را در فرزندان به همراه دارد.امروزه برای گسترش این موضوع از اناق های بازی تا بازی های رقابتی مفهومی و کلید واژه بازی درمانی درحال رونق و استفاده مربیان ومعلمان واقع شده است .نقش بازی در سبد فرهنگی خانواده می تواند ناملایمات و مشکلات عصر دیجیتال را تا حدی کاهش و نقش خانواده را در این موضوع پر رنگ تر نماید .بازی خیلی پیچیدگی خاصی ندارد همین که در خانواده رقابت برتری شکل بگیرید و افراد برای رسیدن به آن تلاش نمایند می تواند هدفی موفق برای بازی باشد ، اما بازی درمانی چه نقشی را می تواند برای آرامش ایجاد می نماید: ۱. سبب آرامش:بازی،به ویژه بازیهای غیررقابتی و خلاقانه مانند نقاشی، کار با گل رس یا شن بازی، به کودکان و نوجوانان کمک میکند تا تنشها، اضطرابها و ترسهای درونی خود را بیرون بریزند. این فرآیند “تخلیه هیجانی” طبیعیترین راه برای دستیابی به آرامش است.۲. ایجاد رقابت سالم:بازیهای قاعدهمند و گروهی به کودکان و نوجوانان میآموزند که چگونه در یک فضای امن،با دیگران رقابت کنند. آنها یاد میگیرند که چگونه برنده شدن و باختن را بپذیرند، به قوانین احترام بگذارند و انگیزه برای تلاش بیشتر پیدا کنند. این نوع رقابت، سالم و سازنده است.۳. ایجاد شادابی:بازی ذاتاًبا شادی و لذت همراه است. ترشح هورمونهای مرتبط با لذت در حین بازی، باعث افزایش نشاط و انرژی مثبت در کودکان و نوجوانان میشود و روحیه آنها را تقویت میکند.
۴. دوری از افسردگی:بازی یک فعالیت فعال و درگیرکننده است که کودک را از انزوا و درونگرایی افراطی که از نشانههای افسردگی است دور میکند. شادابی ناشی از بازی و تعامل با دیگران، یک پادزهر طبیعی در برابر احساسات غم و ناامیدی است.۵. ایجاد حس مشارکت:بازیهای گروهی و تیمی،سنگ بنای مشارکت هستند. کودکان و نوجوانان در حین این بازیها یاد میگیرند که چگونه نوبت را رعایت کنند، به نظرات دیگران گوش دهند، مسئولیت بخشی از کار تیمی را بپذیرند و برای رسیدن به یک هدف مشترک تلاش کنند.۶. تقویت حافظه:بسیاری از بازیها،از پازل و کارتهای حافظه گرفته تا بازیهای تخیلی و رومیزی که نیاز به یادآوری قوانین و داستان دارند، به طور مستقیم مغز را درگیر کرده و حافظه کوتاهمدت و بلندمدت، تمرکز و مهارتهای حل مسئله را تقویت میکنند.۷. مشارکت در جامعه توسط فرزندان:این مهمترین نتیجه نهایی است.کودکانی که بازی، مهارتهای اجتماعی، همکاری، مدیریت احساسات و اعتماد به نفس را یاد میگیرند، در آینده به بزرگسالانی تبدیل میشوند که میتوانند به طور موثرتری در جامعه مشارکت کنند، روابط سالمتری بسازند و شهروندانی مسئولیتپذیر باشند.
بازی، زبان اولیه کودک است. از طریق این زبان است که آنها دنیای درون و بیرون خود را میفهمند، با چالشها روبرو میشوند و مهارتهای ضروری برای زندگی را میآموزند. بنابراین، بازی تنها یک سرگرمی نیست، بلکه یک ضرورت برای رشد سالم روانی، عاطفی و اجتماعی کودکان و نوجوانان است و دقیقاً به همین دلیل است که به عنوان یک روش درمانی قدرتمند در روانشناسی مورد استفاده قرار میگیرد.خانواده نقش مهمی با توجه به شناخت از فرزند خود برای ترویج و گسترش آن دارد پیدا نمودن بستگان و خانواده هایی که در این رقابت سالم هم پای خانواده باشند هم نقش مهمی دارند.محمد صائبی کارشناس ارشد فرهنگی و روابط عمومی
