شخصیت جامعهساز امیرالمؤمنین علی علیهالسلام
به گزارش جایگاه خبر، سیزدهم رجب، سالروز ولادت نوری است که نهتنها تاریخ اسلام، بلکه وجدان بیدار بشریت را روشن کرده است؛
نوری که در کعبه متولد شد تا به ما بیاموزد انسانِ موحّد، میتواند هم عابد محراب باشد و هم ستون استوار عدالت در جامعه.
سخن از امیرالمؤمنین علی علیهالسلام است؛ شخصیتی که قرآن کریم، حدیث نبوی، معارف تشیع و بیانات امامین انقلاب، همگی بر عظمت و جامعیت او گواهی میدهند.
هر جا از علی علیهالسلام سخن میگوییم، در حقیقت از انسانی سخن میگوییم که قرآن ناطق است؛ آنگونه که آیات متعددی در شأن او نازل شد: آیه ولایت، آیه تطهیر، آیه مباهله و دیگر اشارات قرآنی که نشان میدهد پیوند علی علیهالسلام با وحی، پیوندی تاریخی یا احساسی نیست، بلکه پیوندی هدایتی و وجودی است.
مکتب تشیع نیز بر همین اساس، علی علیهالسلام را الگوی انسان کامل و معیار حق معرفی میکند.
وقتی میگوییم امیرالمؤمنین علیهالسلام فاتح خیبر است، مقصود ما صرفاً قدرت جسمانی و قوت بازو نیست.
خیبر پیش از آنکه با شمشیر گشوده شود، با ایمان، صلابت روح، استقامت در حق و ارادهای برخاسته از توحید فتح شد. آن نیروی شگفت، حاصل رابطهای عمیق میان عبد و معبود بود؛ رابطهای که در آن استمداد الهی، استغفار، اخلاص نیت و اعتماد به وعدههای خداوند، انسان را به سرچشمهای از انرژی الهی بدل میکند.
در احادیث و روایات، علی علیهالسلام میزان سنجش حق معرفی شده است:
«علی مع الحق و الحق مع علی».
امامین انقلاب نیز بارها تأکید کردهاند که امیرالمؤمنین علیهالسلام تنها یک شخصیت تاریخی نیست، بلکه مدل زیست مؤمنانه، عدالتمحور و جامعهساز برای امروز ماست؛ الگویی که از محراب عبادت تا میدان مسئولیت اجتماعی، همه شئون زندگی را در تراز الهی معنا میکند.
یکی از درخشانترین جلوههای شخصیت امیرالمؤمنین علیهالسلام، زوجیت الهی او با حضرت فاطمه زهرا سلاماللهعلیهاست؛ پیوندی که نهتنها یک ازدواج، بلکه نمونه کامل خانواده توحیدی و مکتب تربیت انسان الهی است. ثمره این پیوند نورانی، فرزندانی شدند که هر یک ستونهای هدایت در تاریخ بشریتاند.
امام حسن مجتبی علیهالسلام و امام حسین سیدالشهدا علیهالسلام، این دو نور باشکوه، هر یک در مسیر امامت، با صبر، جهاد، ایثار و شهادت، معنای حقیقی دینداری را به بشریت آموختند.
فرزندان دیگر این خاندان، از جمله حضرت زینب سلاماللهعلیها و دیگر اولاد امیرالمؤمنین علیهالسلام نیز هر یک در جایجای تاریخ، با مجاهدت، روشنگری، صبر و شهادت، زندگی خویش را در راه حق صیقل دادند و نام خود را در تاریخ ایمان جاودانه ساختند.
نکته تأملبرانگیز آن است که محبت به علی علیهالسلام محدود به جهان اسلام نیست؛ بسیاری از اندیشمندان و شخصیتهای غیرمسلمان نیز در برابر عظمت شخصیت او سر تعظیم فرود آوردهاند.
این حقیقت، نشانه عزت الهی، اخلاص عمل و صدق نیت آن حضرت است؛ اخلاصی که دلها را، فراتر از مرزها و عقاید، به خود جذب میکند.
اما محبت حقیقی به امیرالمؤمنین علیهالسلام، تنها در ستایش زبانی خلاصه نمیشود. عشق واقعی، آنگاه معنا مییابد که به عمل صالح تبدیل شود؛ به احسان، انفاق، گذشت، ایثار، تحمل و استقامت. این مسیر، نوری را که از ولایت آغاز میشود، در وجود انسان جاری میسازد و او را به عنصری سازنده و مسئول در جامعه بدل میکند.
در امتداد همین مکتب نورانی، یاد شهدای همکار، مردان مردانگی و پدران آسمانی نیز زنده است؛ مردانی که با تأسی به پدری همچون امیرالمؤمنین علی علیهالسلام، مردانه ایستادند، برای جان، برای ایمان، برای مملکت، برای خاک و آب این سرزمین مجاهدت کردند و به مقام رفیع شهادت رسیدند.
این ایام که تقارن مبارک ولادت امیرالمؤمنین علیهالسلام با سالگرد شهادت فرمانده دلها، سپهبد شهید حاج قاسم سلیمانی را در خود دارد، فرصتی است تا این همزمانی را به رزش بنهیم؛ چرا که حاج قاسم سلیمانی بهروشنی نشان داد فرزندی تابع، خالص و تربیتیافته مکتب امیرالمؤمنین علیهالسلام است؛ مردی از تبار ولایت که زیست، جهاد و شهادتش ترجمان عملی تبعیت از علی علیهالسلام بود.
تولد علی علیهالسلام، تولد نور است؛ نوری که اگر با ایمان و عمل همراه شود، انسان را در مسیر حق استوار میسازد و پایان آن، وعده قطعی خداوند است:
وَالعاقِبَةُ لِلمُتَّقین
عشرت شایق
