حلول ماه مبارک رجب؛ ماه خدا، بندگی، ولایت و رسالت
به گزارش جایگاه خبر، حلول ماه مبارک رجبالمرجب، ماهی که در معارف اسلامی از آن با عنوان «شَهرُالله» یاد شده است، فرصتی دوباره برای بازگشت به خویشتن الهی، پالایش نیتها و تجدید عهد بندگی با خدای متعال به شمار میآید.
رجب، ماه نور، ماه بیداری دلها و مقدمهای مبارک برای ورود آگاهانه به شعبان و رمضان است.
پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله میفرمایند:
«رجب شهرُالله، و شعبان شهری، و رمضان شهرُ اُمّتی»
رجب، ماهی است که انسان را به خدا نزدیک میکند و روح بندگی را در جان او زنده میسازد.
رجب؛ ماه بندگی و خودسازی
ماه رجب، ماه تمرین عبودیت است؛
ماهی که مؤمن میآموزد چگونه
زندگی خود را الهی سامان دهد:
همه نیتها قربةً إلیالله،
همه حرکتها فیسبیلالله،
همه راهها صراط مستقیم،
و همه مقصدها الله.
قرآن کریم میفرماید:
«وَما خَلَقتُ الجِنَّ وَالإِنسَ إِلّا لِیَعبُدون» سوره ذاریات، آیه ۵۶
هدف خلقت، بندگی است و رجب، ماه تمرین این هدف بلند
اول رجب؛ میلاد شکافنده علم
در نخستین روز ماه رجب، میلاد امام محمد باقر علیهالسلام را گرامی میداریم؛ امامی که به سبب گشودن مرزهای جهل و تعمیق معارف اسلامی، به لقب «باقرالعلم» شهرت یافتند.
امام باقر علیهالسلام به همراه امام جعفر صادق علیهالسلام، جایگاه رفیع اصول اعتقادی دین، فقه، کلام و زیرساخت فکری تشیع را با صلابت و حکمت بنا نهادند؛ چنانکه مکتب اهلبیت علیهمالسلام برای همیشه تاریخ، مرجع عقلانیت دینی شد.
سیزدهم رجب؛ ولادت در خانه خدا و پیوند با اعتکاف
سیزدهم رجب، سالروز ولادت یکتای تاریخ است؛
امیرالمؤمنین علی علیهالسلام، تنها مولودی که در کعبه معظمه، قبله عبادت مسلمانان، چشم به جهان گشودند؛ آن هم در حالی که مادر بزرگوارشان حضرت فاطمه بنت اسد سلاماللهعلیها در حال عبادت و ذکر در خانه خدا بودند.
یاد آن ایام، روزهایی است که امروز نیز مؤمنان در مساجد به عبادت جمعی، روزهداری و دعا میپردازند؛ نشستن در مسجد، بریدن از دنیا و توجه کامل به خداوند، که به نام اعتکاف شناخته میشود.
گویی ولادت امیرالمؤمنین علیهالسلام در خانه خدا، پیوندی جاودانه میان ولایت، عبادت و بندگی اجتماعی برقرار ساخته است.
«فِی بُیوتٍ أَذِنَ اللهُ أَن تُرفَعَ وَیُذکَرَ فیها اسمُه» سوره نور، آیه ۳۶
پایان رجب؛ عید بزرگ مبعث
در پایان این ماه نورانی، به عید عظیم مبعث رسول اعظم صلیاللهعلیهوآله میرسیم؛ روزی که با بعثت پیامبر اکرم، ختم نبوت اعلام و مسیر هدایت بشر برای همیشه روشن شد.
در غار حراء، نخستین پیام الهی چنین بر قلب پیامبر جاری گشت:
«اقرَأ بِاسمِ رَبِّکَ الَّذی خَلَق»
سوره علق، آیه ۱
اقرأ؛ بخوان، اما به نام پروردگار.
یعنی اگر انسان میخواهد موفق باشد، رسالت خود را درست انجام دهد و از وسوسهها و انحرافها مصون بماند، لازم است همه چیز را با نام خدا آغاز کند؛
نیتها الهی، حرکتها خدایی و مسیر زندگی در چارچوب رضایت پروردگار باشد.
نتیجهگیری
اگر ما مسلمانان و بهویژه شیعیان آلالله میخواهیم محفوظ بمانیم و عاقبتبهخیر شویم، راهی جز اجرای رسم علوی، رسم باقری و رسم نبوی نداریم.
نه صرفاً در لفظ و شعار، و نه فقط در ادعا؛ بلکه در باور قلبی و عمل عینی.
قرآن کریم معیار رستگاری را روشن بیان کرده است:
«إِنَّ الَّذینَ آمَنوا وَعَمِلُوا الصّالِحات»
اینکه بگوییم اسلام را باور داریم، ما را مسلمان میکند؛
اما آنگاه که اسلام در سراسر زندگی ما جاری شود ـ
در اندیشه، تصمیمگیری، اخلاق، روابط، مسئولیتها و رفتار اجتماعی ـ
آنجاست که مصداق حقیقی «الذین آمنوا و عملوا الصالحات» خواهیم بود
و وعده قطعی الهی، یعنی فلاح و رستگاری، نصیبمان میگردد.
وَالعاقِبَةُ لِلمُتَّقین
عشرت شایق
