تجلی «جمال» و «جلال» در دکترین دفاعی مقاومت؛ پیوند هنر، حماسه و اراده امت
به گزارش جایگاه خبر، در هندسه معرفتی اسلام و انقلاب اسلامی، قدرت سخت و توان نظامی، پدیدهای خشک و بریده از عواطف انسانی نیست؛ بلکه امتداد ساختار وجودی انسانهایی است که مخلوق پروردگاری با دو صفت کمالی «جمال» و «جلال» هستند. در این مکتب، ماشین جنگی تنها یک ابزار کشتار نیست، بلکه بستری برای تجلی همزمان قهر مقتدرانه در برابر ظالم (جلال) و رافت و زیبایی در برابر مظلوم (جمال) است. تلفیق این دو ویژگی، دکترین دفاعی مقاومت را از تمام ارتشهای کلاسیک جهان متمایز میکند و هنر را به قلب حماسه پیوند میزند.
نماد عینی این پیوند را میتوان در عالیترین سطوح فرماندهی نظامی مقاومت مشاهده کرد؛ آنجا که فرمانده میدان در پاسخ به مطالبه کودکانه یک دختربچه، رنگ سختترین جنگافزارها و موشکها را به صورتی و برای پسران به آبی تغییر میدهد. در این نگاه، موشکهایی که آسمان شب را میشکافند، نه پیامآور وحشت، که همچون «عروس دریایی» در آسمان، تابلویی از هنر، صلابت و زیبایی را برای چشمان منتظر جبهه حق ترسیم میکنند. این رویکرد، تجلی همان نگاه توحیدی است که حتی در دل آتش و آهن، لطافت روح انسانی و پاسخ به پاکترین احساسات کودکان را نادیده نمیگیرد.
این تبلور توأمان هنر و اخلاق در میدان نبرد، در نقطه مقابل توحش نظام سلطه قرار دارد. در حالی که دشمنِ سفاک برای جبران شکستهای راهبردی خود، از هیچ جنایتی فروگذار نکرده و ماشین جنگیاش جز ویرانی بیمارستانها، منازل مسکونی و کشتار بیرحمانه مردم بیدفاع دستاوردی ندارد، تسلیحات جبهه مقاومت با بالاترین سطح از دقت و تقوای نظامی شلیک میشوند. اصابت دقیق موشکها به اهداف نظامی و مصون ماندن زیرساختهای مدنی و خدماتی، نشان میدهد که در مکتب انقلاب اسلامی، هدف هرگز وسیله را توجیه نمیکند و اخلاقِ جنگ، قربانی خشم و کینه نمیشود.
اما راز اصلی این اقتدار اخلاقمدارانه، در پیوند عمیق «میدان» و «مردم» نهفته است. در الگوی حکمرانی اسلامی، قدرت نظامی هرگز خود را بینیاز از پشتوانه مردمی نمیبیند. فرماندهان این جبهه با وجود در اختیار داشتن پیشرفتهترین تکنولوژیهای هوافضا، به درستی باور دارند که سوخت واقعی موشکها، نه ترکیبات شیمیایی، که حضور حماسی مردم در خیابانها و دعای خالصانه آنهاست. درخواست فرماندهان از مردم برای حفظ حضور در صحنه، نشاندهنده یک درک راهبردی است: بُرد و قدرت تخریب سلاحها در برابر دشمن، ارتباط مستقیمی با عمق ایمان، انسجام اجتماعی و پشتیبانی معنوی امت دارد.
در نهایت، این تصویر بینظیر از جنگ – که در آن موشکها با رنگهای کودکانه پرواز میکنند، اخلاق بر انتقامجویی کور غلبه دارد و قدرت نظامی به دعای پیرزنها و حضور جوانان در خیابانها تکیه میکند – همان روایتِ فتح در مکتب اسلام است. روایتی که ثابت میکند در برابر ماشین کشتار بیروح غرب، میتوان مقتدرترینِ میدانها بود، اما همچنان انسان ماند و زیباترین احساسات بشری را در دل سختترین نبردها پاس داشت.
✍شهره صادقی
فعال فرهنگی و اجتماعی
